1000. De pat@ telt 1000 stukjes. 1000 keer dat iemand nieuws voor jullie had. 1000 keer zweet.
Deze 1000e komt niet van de eerste de beste. Maks! verschijnt deze maand voor de 100e keer. Maar Stijn Govaerts, de baas van Maks!, nam toch nog even de tijd om ons iets te sturen. Go, Stijn!
Deze 1000e komt niet van de eerste de beste. Maks! verschijnt deze maand voor de 100e keer. Maar Stijn Govaerts, de baas van Maks!, nam toch nog even de tijd om ons iets te sturen. Go, Stijn!
HARTSTILSTAND
“Goedemiddag, Stijn. Wil jij de duizendste post van de pat@ schrijven?” Duizend posts al? Dat treft. Bij MAKS! zitten we net aan nummer 100. Twee keer feest. “Amai, het is een eer om voor de schoolblog van het Paramedisch te mogen schrijven.” Maar wat valt er eigenlijk te vieren?
Is een mooi rond nummer dan zo feestelijk? Enneuh...de pat@, wordt die blog niet te oud, net zoals dat andere feestvarken MAKS!? Kunnen we niet beter overschakelen op Facebook? Wie leest er nog? Afschaffen!?
Ik denk het niet. Op deze blog zie je veel beter hoe het er op school aan toe gaat dan op een übercleane duizend-in-een-dozijn Facebook-pagina. Je ruikt aan elke pixel dat hij met veel liefde opgebouwd is en onderhouden wordt. Je ziet de leerlingen en de leraren hoe ze echt zijn. Deze website wil geen winst maken door de privacy van de lezer duur te verkopen, maar wil een eerlijk verhaal schrijven over samen school maken. Wie hier langs surft, krijgt goesting om naar school te gaan.
MAKS! wil net als de pat@ vooral eerlijk blijven. Wij focussen niet op de hipste jeans en de zotste oneliners van onbereikbare sterren. Daar zijn andere bladen voor die hun werk goed doen. Wij tonen veel liever straffe, zotte, brave, bange, experimenterende, stoute, blije jonge mensen die nieuwe dingen uitproberen, kritiek hebben, problemen oplossen, supporteren, actie ondernemen op school en daar buiten zonder dat ze door een restylekliniek gelopen zijn.
MAKS! zet deze maand voor de 100ste keer het venster van de middelbare school open, en van alles wat daar rond leeft. Om dat mooie ronde getal te vieren, schenken wij de cover aan de lezer. Die maakt de cover met stickers die aantonen wie hij is en waar hij van droomt. Die stickers zitten in het midden van MAKS! Het is het hart van de lezer dat daar bonkt, niet dat van reclamemakers die onnodige brol aan de man willen brengen.
Dus wat doe ik hier eigenlijk? Praten over MAKS! 100 en andere (on)zin? Hopelijk gaat het vanaf 1001 alleen nog over het zalige scholierenleven op het Paramedisch Instituut. Deze 1000ste post mag je gerust zien als een mini-hartstilstand. Mijn excuses. Pat@!
“Goedemiddag, Stijn. Wil jij de duizendste post van de pat@ schrijven?” Duizend posts al? Dat treft. Bij MAKS! zitten we net aan nummer 100. Twee keer feest. “Amai, het is een eer om voor de schoolblog van het Paramedisch te mogen schrijven.” Maar wat valt er eigenlijk te vieren?
Is een mooi rond nummer dan zo feestelijk? Enneuh...de pat@, wordt die blog niet te oud, net zoals dat andere feestvarken MAKS!? Kunnen we niet beter overschakelen op Facebook? Wie leest er nog? Afschaffen!?
Ik denk het niet. Op deze blog zie je veel beter hoe het er op school aan toe gaat dan op een übercleane duizend-in-een-dozijn Facebook-pagina. Je ruikt aan elke pixel dat hij met veel liefde opgebouwd is en onderhouden wordt. Je ziet de leerlingen en de leraren hoe ze echt zijn. Deze website wil geen winst maken door de privacy van de lezer duur te verkopen, maar wil een eerlijk verhaal schrijven over samen school maken. Wie hier langs surft, krijgt goesting om naar school te gaan.
MAKS! wil net als de pat@ vooral eerlijk blijven. Wij focussen niet op de hipste jeans en de zotste oneliners van onbereikbare sterren. Daar zijn andere bladen voor die hun werk goed doen. Wij tonen veel liever straffe, zotte, brave, bange, experimenterende, stoute, blije jonge mensen die nieuwe dingen uitproberen, kritiek hebben, problemen oplossen, supporteren, actie ondernemen op school en daar buiten zonder dat ze door een restylekliniek gelopen zijn.
MAKS! zet deze maand voor de 100ste keer het venster van de middelbare school open, en van alles wat daar rond leeft. Om dat mooie ronde getal te vieren, schenken wij de cover aan de lezer. Die maakt de cover met stickers die aantonen wie hij is en waar hij van droomt. Die stickers zitten in het midden van MAKS! Het is het hart van de lezer dat daar bonkt, niet dat van reclamemakers die onnodige brol aan de man willen brengen.
Dus wat doe ik hier eigenlijk? Praten over MAKS! 100 en andere (on)zin? Hopelijk gaat het vanaf 1001 alleen nog over het zalige scholierenleven op het Paramedisch Instituut. Deze 1000ste post mag je gerust zien als een mini-hartstilstand. Mijn excuses. Pat@!
3 commentaren:
ZOVEEL WIJZE WOORDEN = EXCUSES AANVAARD!
Van harte bedankt, beste Stijn.
Gelukkige, maar vooral inspiratievolle verjaardag gewenst voor àlle jarige blogs, kranten, pat@ten en maks-en!
Blijven doordoen en vooral géén hartstilstand meemaken. Wél met een hart (be)schrijven wat de school voor velen betekent.
Achteraf vaak kunnen zeggen dat het een fijne, leerzame tijd was op het PMI in Mechelen!
Ivo Roggemans
ik dacht al waarom hangt die school vol 1000 papieren...
Een reactie plaatsen