Op donderdag 20 november 2008 zijn we met de hele klas ‘Initiatie Verpleegkunde’ en mevrouw Du Bois richting Mechelen Centrum op een wel zeer merkwaardige wijze vertrokken, namelijk met de rolstoel. Dit ter gelegenheid van de lessen ‘hulpmiddelen voor de mobiliteit’. De klas werd in twee groepen verdeeld. Eén groep mocht plaats nemen in de rolstoel. Zo konden zij zich inleven in de wereld van andersvaliden en rolstoelgebruikers. De andere groep mocht de rolstoel duwen. Op die manier maakten wij kennis met de nog vele onopgeloste en vooral ongekende ongemakken in het dagelijks leven van zowel de zelfstandige rolstoelgebruiker, als de persoon die de rolstoelgebruiker duwt. Hierbij kregen we begeleiding en ondersteuning van een rolstoelgebruiker, een gedreven kampioen in rolstoeltennis en een andersvalide die reeds 13 keer te voet heeft deelgenomen aan de dodentocht van Bornem (100 km) waarvan hij er 7 volledig heeft uitgestapt!!!
Vaak voorkomende feiten waar men niet direct aan denkt zijn bijvoorbeeld het gebruik van een broodautomaat, bancontact, … Deze zijn namelijk ingesteld op hoogte van personen die rechtstaan. Ook openbare gebouwen zijn niet altijd even toegankelijk. Deze hebben vaak 1 à 2 treden vooraleer men het gebouw binnen kan gaan. Na het testen van de bankautomaat zijn we met zijn allen iets gaan drinken op de Grote Markt waar er slechts één horecazaak toegankelijk was voor rolstoelgebruikers (met een toilet op het gelijkvloers!), wat uiteraard zeer weinig is. Eens binnen in de taverne kwamen we voor de volgende uitdaging te staan: wie in een rolstoel zat, mocht deze niet verlaten zolang we in de taverne waren (behalve om naar het toilet te gaan).
Bij het terugkeren naar school werd de groep gewisseld om beide situaties te kunnen ervaren, zowel voor de situatie van de rolstoelgebruiker als voor diegene die hem/haar duwt. Het was vaak erg onpraktisch door de veel te smalle voetpaden, het proberen op het voetpad te blijven als het pad oneffen is, het gevoel dat je tegen een auto gaat rijden of wegglijdt bij een te hoge stoep en ga zo maar door. Zeker als je zelf niets kan controleren, zoals sturen, remmen of wat dan ook, je bent volledig afhankelijk van de bestuurder van je rolstoel. Ook wanneer je zelf rijdt, heb je schrik om tegen een wagen of andere obstakels op de weg te rijden. Je hebt er bovendien enorm veel kracht voor nodig om dit te doen.
Met andere woorden, het was een zeer leerrijke en aangename namiddag. We kregen een leermoment voorgeschoteld dat we niet zullen vergeten en zullen doorgeven aan onze vrienden, collega’s en familie. We kunnen nu beter duidelijk maken wat de problemen van het gebruik van rolstoelen op de openbare weg inhoudt, want deze zijn er dus daadwerkelijk. Velen zien deze problemen echter niet en daar willen we zeer graag iets aan helpen veranderen! De reden waarom we op de PAT@ willen verschijnen, is dan ook niet ver te zoeken…
Warda, Saskia, Yasmina, Charlotte, Ellen, Miguel, Nathalie, Lotte, Inge en Asma
0 commentaren:
Een reactie plaatsen