Op maandag 13 en dinsdag 14 maart brachten de zesdejaars een bezoek aan het Fort van Breendonk. Het was er bibberen geblazen: van de vrieskou (wat een ijskelder!), maar ook van de ijzingwekkende verhalen over wat daar tijdens WOII allemaal gebeurd is. Pat@ sprokkelde enkele reacties bij de bezoekers.Als je je probeert voor te stellen wat daar allemaal gebeurd is, draait je maag gewoon om. Ik zou het er geen twee dagen uithouden… (Melissa Carrez)
Ik vraag me af hoe die Duitsers zo wreed konden zijn. Dat waren geen normale mensen meer, maar duivels. Het belangrijkste dat de mens heeft, is zijn waardigheid. En die werd de gevangenen gewoon afgenomen… (Veerle De Donder)
Als je in het fort binnenkomt, voel je nog de sfeer van toen. Maar het ergste is dat dit vandaag nog gebeurt. Dat zou moeten stoppen… (Femke Truyts)
Ik begrijp niet dat mensen elkaar zoiets kunnen aandoen. Ik ben blij dat ik nu leef, en ik hoop dat ik dit nooit zal moeten meemaken… (Sandra Taekels)
Je was een nummer, geen mens meer. De gevangenen werden behandeld als vuil. Ze hadden geen rechten. De enige troost die je kan hebben, is dat al die bewakers ter dood zijn veroordeeld… (Nathalie Dubois)
De schimmel hing nog aan de muren. Die vochtige geur deed me soms walgen. Dat mensen zich bezighouden met zo’n dingen, slaat gewoon op niks… (Jessica Cornet)
